Ko mi to šapuće u snovima na javi?
U novonastaloj distopiji bele rase, za razliku od prethodnih burnih ratova SAD, Rusije i Evrope, u poslednjem, sada izazvanim tihim hemijsko-biološkim ratom, opet Evropa najlošije prolazi, jer posledice su dugotrajne, a možda i stalne po DNK. Staro kulturološko poništenje iniciralo je civilizacijski razvoj, primarno kroz lažno utočište medicinskom tehnologijom, gde se društvo prilagodilo oštećenom i polutrulom čoveku koji sa minimumom smisla živi i radi za nove organe, implantante, ekstremitete…
Usled ovakvog, odabranog, razvoja, popravki bez kraja, novi robovlasnici obezbeđuju medicinske kartele. Džon Pavlak, nosilac rasta, korporativni velmoža i div progresa sa „poluraspadnutom i trulom“ nogom koju uporno, trpeći veliki bol, neće da zameni novom, u složenim i komplikovanim događajima nabasava na put svog nestalog oca Rona koga su vodila drevna i skrivena saznanja ka jednoj od kapija univerzuma. Kapije, koje su pupak našeg sveta i, možda, vezane pupčanim prolazom naše majke sveta, čuva nepoznat entitet od pre nastanka čoveka, možda i pre samog nastanka života na planeti. Džon Pavlak, nesvestan da je neprestano ometan drugim entitetima koji psihički, sasvim izvesno, utiču na ljudsku civilizaciju i mediokritete, vođen je, pre svega, kompleksom niže vrednosti i tvrdoglave volje koju mu je usadio nestali otac Ron. Zamršenim putevima, on jedva iz SAD dolazi do teritorije, nedržave, na kojoj je jedna od tih kapija, blizu najstarije svetske, tj. vinčanske civilizacije, a to je Beograd. Kosmološki entiteti utiču na sudbinu mediokriteta i podljudskih ništaka, ali ne i na tupe, na dijabolike ili na svesne i moralne, jer na njih nema skoro nikakvu psihofizičku upravljačku moć.
Stoga je Ron u Beograd doneo veliku donaciju, ne zbog velikodušnosti već zbog otpočinjanja „gradnje“ ogromnog kliničko-bolničkog centra – tačno iznad kapije sveta…
As a first time author taking on two very interesting genres in literature, Filip channels his knowledge and admiration for the masters of science fiction and horror to craft his debut novel and pay homage mostly to the works of Philip K. Dick.
After a brief nod to John Carpenter in the beginning, the novel slides into an action-adventure mode which follows a reluctant protagonist and a group of odd companions on their ride through a retro dystopia. The finale evokes Lovecraft's famous horror concepts and ties in to the opening, effectively wrapping the novel in a "sandwich" structure.
A worthy first entry from a young author which ultimately does leave the reader with some open questions, the answers to which would hopefully be found in his future work.
Vladimir Vojvodić
autor romana Vatra nepoznatog porekla
